تهران

تهران شبیه غول تو را بلعید. من را جوید و بعد ِ کمی تُف کرد
من تکه تکه تکه و خون‌آلود، آهسته هی مچاله شدم از درد
لبریز ِ گریه‌ام ولی آغوش‌ات... دیگر کجا... کجاست که آرام‌ام...
آخر بگو چطور... چه‌جور آخر... با این من ِ رها شده... هی، نامرد!
من ماه بودم و تو پلنگ ِ من... نه، نه، تو ماه‌ای و تن ِ من دریا
عکس ِ تو روی پیکر ِ من گم شد. من سرد، سرد، سرد شدم... هی سرد...
هی موج، موج کم شدم از حجم‌ام. هی ذره‌ 
                                                        ذره
                                                        ذره
                                                        فرو 
                                                        رفتم
بگذار تا برات بگویم... ها! یک غول ِ گنده باز دهن واکرد...
فرقی نمی‌کند که چطور آقا... فرقی نمی‌کند که چرا دیگر...
لبریزِ گریه‌ام ولی آغوش‌ات...
تهران ببین چه ها به سرم آورد....

                                                                                    دی ۸۵ 

پی نوشت:
من در تمام روزهای سخت زندگی در انتظار مرگ خود خواهم ‌بود. آنگاه تو مرا صدا خواهی کرد و من جواب خواهم داد، و تو مشتاق این مخلوق خود خواهی شد. (ایوب/ کتاب مقدس)


                                        

/ 22 نظر / 15 بازدید
نمایش نظرات قبلی
نوید قاسمی

وای چه قدر خوشکل شده اینجا ... مثل ماه می مونه ... بر عکس تهران خراب شده

لاشريکستان

رب چه کرديد شما...من نه مبهوت غزلتان که حيران غزل سراييتان مانده ام....تهران...تمام عاشقيم را ز من گرفت......مرگ بی انتظار می آيد اما زندگی نه...

رضا

سلام.غزلنامه قشنگی بود!...منهم وقتی سر شار از حرفم شعرهايم غزلنامه می شه...مهم اينه که درد را بايد گفت...حرف را بايد زد!!!....شايد سه نقطه ها و بريده بريده گفتنها به خاطر نامه بودنش است!...موفق باشی عمه جون

سياوش ساسانی

از ته ری!!! ..نه نه نه ...ببخشيد تهران،کلان شهر جيغها و ..........................!!!!تهرا ن خيلی وقت است که خودش را خيس کرده است!!!.

شايان ربيعی

سلام دلم مي گيرد از تهران و اين اوضاع ناجورش شراب تلخ می خواهم که مرد افکن بود زورش ما که مدت هاست به روزيم و همچنان در انتظار حضور شما . . . .

حسن روشان

سلام عزیز لدت بردم ما را بی خبر مگذار بدرود

اديسه

و تو مشتاق اين خلوق خود بوده ای،‌شده ای،‌هستی...

آدمك

سلام. شعرت زيبا بود و غريب... شاد باشی و برقرار... تا بعد...

maryam

سلام. من چقدر شما رو میفهمم.....عجیبه