از این مرض به حقیقت شفا نخواهم یافت
که از تو درد دل ای جان نمی‌رسد به علاج

2gxojgw.jpg

کاشکی توی جاده می‌مردم. پیش از این راه رشت تا تهران...
قسمت این بود زنده باشم تا مثل یک روح؛ خسته، سرگردان،
توی یک دور باطل از مردن، از تب و رخوت و فراموشی...
دل ِ من؛
عمر ِ من؛
عزیز ِ دل‌ام؛
روزنی نیست توی این زندان
ریشه در ریشه غده‌ای در من، چون درخت ِ تناوری... هر روز
با خودم تندتند می‌گویم؛ کاش دردی شبیه یک سرطان...

¤¤
توی ریکاوِری لب‌ام را سخت روی هم هی فشار می‌دادم
تا مبادا به سهو نام‌ات را... تا مبادا کسی از این جریان...
به ‌خودم قول داده‌بودم که همه‌ی عمر راز ِ من باشی
تو ببخش‌ام اگر که گاهی هم لای آن درد و تب کمی هذیان...
ردّ انگشت‌هات بر مچ‌هام مثل ردهای تیغ می‌سوزد
کاش می‌شد که اشک‌هایم هم مثل خون قطع می‌شد از شریان
همه‌ی شصت و چند قرص‌ام را عوض صورت تو می‌بلعم
ماه ِ زیبای من؛
خداحافظ!
آسمان‌ات رسیده به پایان.

                                     فروردین ۸۶

/ 59 نظر / 9 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مژگان

ما آمديم! اين آهنگ وبلاگ شما سرکار بانوی نقره ای بدجور دل و چگر ما را می برد و ششمان را حال می آورد. يک قدری اينجا اطراق می نماييم اغلب تا هوايی تازه نماييم. آخ که چه نيکوست! - اين روش حرف زدن را از پرنس دوازدهم کارتون گارتفيلد ۲ ياد گرفتم. تو هم ببينی بد نيست نارنجی. خوبی؟

مژگانبانو

http://www.golagha.ir/articles/2006/Oct/29/976.php این فال ماه تولد توئه نقره ای...

آرش

سکوی سقوط پايانه ی فرسوده ی شعور ......... با سپيدی به روزم ناب کن کلبه را با عطر اکسيژنت

آرش

سکوی سقوط پايانه ی فرسوده ی شعور ......... با سپيدی به روزم ناب کن کلبه را با عطر اکسيژنت

مزدک

به علی عبدالرضایی باید فرصت بدهیم

فر.زم

سلام خوشحال میشم به من سر بزنید .

لی لا - آبی آسمانی

حسن چرا نمی‌نويسی حسن؟ :) يه بار اولش يه بارم آخرش جوجو :) خوبيد؟ چند تا خوبيد اگه راس ميگيد؟

Masoud.a

تساوی اشتباهی فاحش و محض است خسرو گلسرخی