مثل یک برکه‌ی آرام و ساکت‌ام این روزها. سنگ نینداز و آشوب‌ام نکن. فقط بگذار، عکس‌ات آرام و نرم توی دل‌ام بیفتد. . . 

 

 

 

/ 8 نظر / 15 بازدید
لیلا

سلام گاهی در دلتنگیهای من شریک شو من در دلتنگیهای تو شریکم و البته منتظر حضورت در من تا من پاینده باشی[گل]

سید علی شفیعی

سلام بر فاطمه حق وردیان ! تردید ندارم برکه های آرام دل پرشوری دارند ، درست مثل همین موسیقی که در زمینه ی نیروانا می نوازد و دل آدم را می خروشاند . راستی - اگر شما را درست شناخته باشم - از غزل هایتان چه خبر ؟ باقی بقایتان

معصومه قلیپور

چته فاطمه؟ کی اینجور آشوب ات میکنه؟ نوشته هات فقط نوشته نیست. درده

معصومه قلیپور

چته فاطمه؟ کی اینجور آشوب ات میکنه؟ نوشته هات فقط نوشته نیست. درده

مطهره

[گل] من هم همان که معصومه جان گفتند...

یکتا

سلام ... فاطمه ... این جا آرام گرفته کمی ... خوبی تو؟ ...

حامد

اما من فکر می کنم آدم باید دریا باشد... حتی آرامش اش هم به دریا بیشتر می خورد آدمی تا به برکه ای کوچک... گرچه سعی میکنم حس ات را بفهمم میان وازه ها... گاهی خوب بمان.. از آن گاه هایی که میل به همیشگی دارند... به ابدی شدن... به جاودانه شدن ....