آرامش ِ همیشه‌ی من! بگذار تا من شبی دوباره در آغوش‌ات...
تا داستان ِ این تن ِ تنها را با بوسه‌هام پچپچه در گوش‌ات...
هی ابر ابر بوسه ببارم مست بر شانه‌هات، گردن و لب‌هایت
بر پلک‌های بسته و پیشانی‌ت، انگشت‌هات، گونه، بناگوش‌ات...
بگذار روی آتش ِ دستان‌ات هی قطره 
                                        ‌‌    قطره
                                                   سر بروم از من
هی قطره
       قطره
              حل بشوم در تو، در چشم‌های خیره‌ی خاموش‌ات
ای آسمان ِ روشن ِ دور از دست! برگرد در مدارِ تن ِ من تا
یک کهکشان ستاره بکارد باز انگشت‌هام روی سر و دوش‌ات
گفتی به فکر ِ زندگی‌ام باشم... گفتی که باز سعی کنم...
اما
تو پاره‌های پیکر من هستی، آخر بگو چطور فراموش‌ات...؟!

                                                                              شهریور ۸۵

پی‌نوشت:
چیزی در قلب‌ام در حال فرو ریختن‌ است. انگار تکه‌ای از روحم را کنده باشی و با خودت... تاب می‌آورم... می‌دانم!

 

                                                                

                                         

 

/ 45 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مارال

سلام زيبا بود... و اما سرخ می نويسم...! موفق باشيد.

يکتا

فاطمه ام ... باور می کنی نگرانيم داره موج می زنه؟!! ... حرفی بزن خواهرکم ... بگذار مرداب اين ها رو تو خودش غرق کنه ... تو اما ... عزيزی گلم ...

علي

بخدا خسته شدم! اين هفتيم وبلاگي كه باز مي‌كنم! و هفتمين وبلاگي كه مطالبش عشقيه! بابا اين همه عاشق شدن بايد يه معشوقي تهش باشه! يا شماها تعطيلين! يا حقير زدم تو آفسايد! بابا جون عشق و عاشقي خوبه! اما هر چيزي بايد يه حدي داشته باشه! من اگر خيلي عاشق باشم نهايتش سه تا پسته! چهارمي زدم به خره!!! از من ناراحت نشيدا! كلا اين همه عاشق ديدن حسودي مياره !!!

...

درود بر شما

يکتا

خوبی خانومم؟!

مجيد

مدام در چاه پيراهنم بالا می آورم؟؟. کاش اينطور بود که سر در چاه گريبان خود فرياد ميزديم نه آنکه بالا می آورديم! حالم بد شد. ببخشيد من بايد بروم

میرزایی

سلام عزیز مرا به تو وَ تو را هم به من خدا داده خدا چه هدیه ی خوبی به ما دوتا داده بروزم

تبسم

خيلی وقتها اینجا را می خوانم و می روم اما اين يکی را نمی شود سکوت کرد....دیدن يک حس آشنا در قالب کلمات...خیلی شیرین است...خیلی توانایی بانو!