پنجشنبه ٢ فروردین ۱۳۸٦

 

فَمن وَصَف َ اللهَ سبحانهُ فَقد قَرَنَهُ، وَ مَن قَرَنهُ فقدْ ثنّاهُ، و من ثنّاهُ، و مَن ثنّاهُ فقدْ جزّاهُ، و مَن جزّاهُ فَقد جَهِلهُ، {و مَن جَهِلَهُ فقد أشارَ إلیْهِ،} و من أشارَ إلیه ِ فقدْ حدّهُ، و من حدّهُ فقد عَدّهُ، و من قال «فِیم؟» فقد ضمّنهُ، وَ من قالَ «علَامَ؟» فقدْ أخْلی منهُ.

هرکه خدای پاک را وصف کند او را با چیزی مقارن دانسته و هرکه خدا را با چیزی مقارن بشمارد او را دو تا دانسته، و هرکه او را دو تا بداند برایش اجزایی در نظر گرفته و هرکه برایش اجزایی در نظر بگیرد خدا را نشناخته‌است، {و هرکه خدا را نشناسد به‌سوی او اشاره می‌کند}، و هرکه به‌سوی او اشاره کند او را محدود پنداشته، و هرکه او را محدود بشمارد او را به شمارش آورده (او را متعدد دانسته)‌است. آن‌که بگوید «او در چیست؟» او را در ضمن ِ چیزی نهاده و کسی که بگوید «او بر چیست؟» مکان‌های دیگر را از او خالی دانسته‌است.  (امام علی علیه‌السلام)

چو بید بر سر ایمان ِ خویش می‌لرزم
می‌لرزم
می‌لرزم
می‌لرزم
خدایا
خدایا
خدایا
نگذار فروبریزم. . .

پی‌نوشت: خدا را من/تو  از تو/من می‌توانم/نی بگیرم/ی؟

---

دخترک فانوس به‌دست ِ نیروانا کار زیبای دوست ِ خوب‌ام افسانه پلویی است. کارهای زیبای دیگر این بانوی هنرمند را اینجا ببینید.