شنبه ٧ بهمن ۱۳۸٥

السلام علیک یا ثارالله و ابن ثاره

افتاده است روی ِ زمین پیکر ِ کسی
در خون شناور است تن ِ بی‌سر ِ کسی
«یا نور عین...، یا ولدی...»، گریه می کند
بر پاره‌های پیرهن‌اش مادر ِ کسی
سیلی زدند صورت ِ ماه ِ شکفته را
شلاق خورد بر بدن ِ لاغر ِ کسی-
که کوه پای طاقت او خاک می‌شود
که کوه پای طاقت او...، خواهر ِ کسی-
از نخل‌های سبز ِ عراقی بلندتر
بالا بلند، بیشتر از باور ِ کسی...
بر نیزه می‌برند ستاره، ستاره، ماه
یک کهکشان به روی زمین... نه! سر ِ کسی...
چیزی بگو ستاره‌ی دنباله دار! شب
هرگز نشد برای ابد باور ِ کسی

                                          اسفند ۸۲

*******

دستی به محاسن ِ پر از خاک کشید
تسبیح زنان به پای ِ گودال رسید
بر حنجره‌ی غریب ِ قرآن خم شد
با نیت قربة الی الله برید

                                  اسفند ۸۳

 

پی‌نوشت:
یک فردی از یک قبیله‌ی دیگر فردی را کشت. آن قبیله‌ای که یکی از افرادش کشته شده صاحب خون است. آن کشته ثار ِ این قبیله است. ما قبیله‌ای هستیم که یکی از افراد قبیله‌ی دشمن آمده یکی از بچه‌های ما را کشته. این پدرش یا مادرش یا پسرش صاحب ِ خون نیست. ما ها همه صاحب ِ خون هستیم. آن ثار ِ خانواده‌اش نیست. ثار ِ پدرش یا مادرش، ثار پسرش نیست. ثار ِ قبیله است. ثار ِ ماست... غیرت یعنی تحمل نکردن این بار ِ ثار بر دوش...
قبیله‌ی قابیلی یک خون می‌ریزد از قبیله‌ی هابیلی و بعد این وراثت آغاز می‌شود...
رابطه‌ی ثار و ثارکشی که همه‌ی تاریخ بشر را شکل می‌دهد اسم‌اش منتقم است. منتقم، انتقام ِ چه چیز را می‌گیرد؟ همه می‌گویند انتقام ِ سیدالشهدا را. نه! انتقام ِ ثاری که به گردن ِ بنی هابیل است...
مفهوم ِ ثار همراه با وراثت، مجموعه‌ی تاریخ ِ انسان و فلسفه‌ی تاریخ ِ انسان را در دیدگاه ِ شیعی اسلامی تفسیر می‌کند. با ثار شروع می‌شود و تداوم و تکامل و توسعه پیدا می‌کند. تا وقتی به انفجار می‌رسد و انفجار عبارت است از انتقام گرفتن از بنی طاغوت. و آن‌جاست که گردن ِ قبیله‌ی هابیل از بار ِ سنگین ِ این‌همه خون‌هایی که به وراثت همین‌طور نسل به نسل بر گردن‌اش مانده آزاد می‌شود. آن‌جاست که بشر به نجات، صلح و عدالت می‌رسد و تا آن روز تمام ِ داستان ِ زندگی انسان، داستان ِ تلاش برای ِ خون‌خواهی است...     (ثار/دکتر علی شریعتی)