شنبه ٩ دی ۱۳۸٥

 

باش تا نفرین دوزخ از تو چه سازد
كه مادران سیاه‌پوش
داغ‌داران زیباترین فرزندان آفتاب و باد
هنوز از سجاده‌ها سر برنگرفته اند...

پی‌نوشت:
باید خوشحال باشم؟ نیستم.
با مرگ او چه چیز از  زندگی من و آن‌های دیگر مثل من جبران می‌شود؟ کودکی‌ام، پدرم، جوانی مادرم... چه چیز...