چهارشنبه ۱٢ مهر ۱۳۸٥

 

بسم الله الرحمن الرحيم

الم ۱ اَحَسِبَ النّاسُ اَنْ يُتْرِکوا اَنْ يَقولوا آمَنّا و هُم لا يُفْتَنُون ۲ و لَقَد فَتَنَّا الّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللهُ الّذينَ صَدَقوا وَ لَيَعْلَمَنّ الْکاذِبين ۳ اَمْ  حَسِبَ الّذينَ يعْلُمونَ السّيّاتِ اَنْ يَسبِقونا ساءَ ما يَحکُمُون ۴ مَنْ کانَ يَرْجوا لِقاءَ اللهِ لَاتٍ و هو السّميعُ الْعَليم ۵ و مَنْ جاهَدَ فَاِنَّما يُجاهِدُ لِنَفسِه اِنَّ اللهَ لَغَنيٌّ عَنِ الْعالمين ۶ و الّذينَ آمَنوا و عَمِلوا الصّالحاتِ لَنُکَفّرَنّ عَنْهُم سَيّئاتِهِمْ و لَنَجْزيَنّهُم اَحسَنَ الّذی کانوا يَعلَمون ۷ ...

به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان

الف لام ميم ۱ آيا مردم پنداشتند به صرف اينکه بگويند ايمان آورديم رهايشان می‌کنند و امتحان‌شان نمی‌کنند؟ ۲ ما مردمان پيش از اينان را آزمايش کرديم، تا خدا راست‌گويان و دروغ‌گويان را معلوم کند ۳ آيا آنان که کار ناشايست می‌کنند، پنداشته‌اند که از ما پيشی می‌گيرند؟ چه جاهلانه داوری می‌کنند! ۴ هر کس به لقای خداوند اميدوار است بداند که وعده خداوند تحقق خواهد يافت که او شنوا و دانا است. ۵ و هر که جهد و کوشش کند، به سود خود کرده‌است؛ که خداوند از جهانيان بی‌نياز است. ۶ آنان که ايمان آورده‌اند و نيکوکاری کرده‌اند گناه‌شان را محو می‌کنيم و بهتر از اعمال‌شان به آن‌ها پاداش می‌دهيم ۷ ...

                                                                                    سوره عنکبوت

 دل‌ام نمی‌خواهد خانه‌ای که می‌سازيم به سستی خانه‌ی عنکبوت باشد. قول می‌دهی کمک‌ام کنی؟ قول می‌دهی دست‌هايت نلرزد؟ قول می‌دهی نگذاری دست‌هایم بلرزد؟ يا دل‌ام؟ قول می‌دهی؟ ها؟ يا علی؟

 پی‌نوشت۱:
باز می‌گردم. هميشه باز می‌گردم.
مرا تصديق کنی يا انکار، مرا سرآغازی بپنداری يا پايان، من در پايان ِ پايان‌ها فرو نمی‌روم.
مرا بشنوی يا نه، مرا جستجو کنی يا نکنی، من مرد ِ خداحافظی ِ هميشگی نيستم.
باز می‌گردم؛ هميشه باز می‌گردم...
من روان ِ دائم ِ يک دوست‌داشتن هستم...             (نادر ابراهيمی-بار ديگر شهری که دوست می‌داشتم)

پی‌نوشت۲: 
ربّنا لاتُزِغْ قُلوبَنا بعدَ اِذْ هَدَيتَنا وَهَبْ لَنا مِن لَدُنکَ رَحْمَةً اِنّکَ اَنتَ الْوَهّاب

پی نوشت۳:
زنده‌ام تا به قول مارکز روايت کنم...