سه‌شنبه ٢٧ تیر ۱۳۸٥

 

یا موسی!
من أحبّنی لم نیسنی و من رجا معروفی ألحّ فی مسألتی...
یا موسی!
انّی لست بغافل عن خلقی و لکن احبُّ أن تسمع ملائکتی ضجیج الدّعاء من عبادی، و تری حفظتی تقرّب بنی آدم الیَّ بما أنا مقوّیهم علیه و مسببه لهم...

                                           «تورات»


ای موسی!‌‌
هر کس مرا دوست دارد فراموش‌ام نمی‌کند و کسی که امید خیر از من دارد در درخواست کردن از من اصرار می‌ورزد...
ای موسی!
من از آفریدگان خودم غافل نیستم اما دوست دارم فرشتگان‌ام ناله‌های دعا کردن بندگان‌ام را بشنوند و نگهبانان من ببینند که انسان‌ها و فرزندان آدم با این ناله‌ها به من نزدیک می‌شوند. به سبب دعایی که خودم آنان را به آن نیرو بخشیدم و سبب دعای آنان شدم...

پی‌نوشت:
یا من اقربُ الَیَّ مِن حبل الوَرید...
وقتی که با خودم نیستم با منی حتا. مگر نه؟